Overlijden

Vandaag twee weken geleden is mijn oma begraven. Ze was de zondagnacht daarvoor gestorven op 78 jarige leeftijd, aan de complicaties van een beroerte.
Omdat ik het niet gepast vind hier uitgebreid over te schrijven op een weblog wil ik alleen een stuk quoten uit een boek van Bernlef.

Ik denk daarbij aan iets wat Chaim Potok schreef in het boek 'Mijn naam is Asher Lev':
"Iemand heeft eens gezegd dat er dingen zijn waarover je of heel veel moet schrijven of helemaal niets."

Uit 'Buiten is het maandag' van Bernlef:
" Mensen kunnen op verschillende manieren wegraken. Je kunt ze uit het oog verliezen, zoals in de loop van je leven zoveel mensen. Klasgenoten van de lagere school, vriendjes uit het dorp, mensen van wie je ooit dingen hebt gekocht, klanten. Toch, op de een of andere manier blijven ze je bij en al denk je zelden of nooit aan ze, ze vormen toch de stoffering van je bestaan, geven je het gevoel geleefd te hebben, bewogen te hebben, dingen te hebben meegemaakt.
Mensen kunnen verdwijnen. Vermist. Dan kun je ze gaan zoeken. Zolang die zoektocht duurt bestaan de mensen naar wie je opzoek bent. Of je ze tenslotte vindt doet er minder toe, ze blijven bestaan, echt of denkbeeldig. Zolang je ze zoekt. En als je ze gevonden hebt, blijken ze vaak iemand anders te zijn dan degene die je zocht.
Een mens kan ook verdwijnen door dood te gaan. Dat is de meest voorkomende manier van wegraken."