Veranderingen?

Het gewone leven is weer verder gegaan na al die feestdagen. Ergens vind ik het wel fijn, de structuur en routine die er weer zijn. Mijn werk begint wel te vervelen omdat het erg simpel is en ik nooit een band opbouw met de kinderen in het kinderdagverblijf omdat ik altijd inval. Ik tel vaak de uren af die ik werk en dan duurt het erg lang...

Dus ben ik heel blij dat ik een andere baan aangeboden heb gekregen! Ik mag per half februari bij stichting Wende aan de slag om een zwangerschapsverlof te vervangen. Deze stichting bied hulp aan vrouwen en kinderen die in een gewelddadige situatie wonen en leven. Ik ga werken bij een 'Blijf van m'n lijf' huis waar vrouwen tijdelijk worden opgevangen en begeleid om te kijken hoe de situatie kan veranderen. Het is een mbo functie, dus ik mag veel observeren en weinig zelf doen, maar ik kan er ws wel veel creatieve dingen doen. Ik denk er veel te leren en ervaring op te doen, en hopelijk binnen de organisatie verder te kunnen na de 4 maanden.

De expositie op m'n vaders verjaardag is erg goed gegaan. Ik heb niks verkocht want dat durfde ik nog niet echt en ik vind het moeilijk prijzen te hangen aan zulke persoonlijke dingen als mijn schilderijen. Maar ik heb zo ontzettend veel enthousiaste en geinteresseerde reacties gehad dat ik wel wil gaan verkopen, en nu ook prijsindicaties weet.
Vrienden waren altijd wel erg positief over mijn werk, maar ik dacht dat dat toch was omdat ze mij kennen. Nu heb ik zoveel complimenten gehad van mensen die ik nauwelijks ken dat ik geloof dat iedereen wel onder de indruk was van mijn werk. Een greep uit de reacties:
- " Erg mooi, je werk pakt direct, het spreekt aan, er springt iets uit dat boeit"
- " Beter dan Anneke Kaai" (populaire christelijke kunstenares op dit moment)
- " Verkoop je ook?" (+/- 30 keer)

Ik was dus erg overweldigt en dank Jezus dat Hij me ooit wakker maakte met de behoefte om krijtjes te gaan kopen (oliepastel) (zo'n 6 jaar geleden). Na een jaar tekenen begon ik met olieverf en de eerste keer dat ik een penseel op een doek zette dacht ik : " wauw, dit is het, dit is echt gaaf, dit wil ik meer doen".

Voor elk geslaagd doek zijn er wel 5 die nergens op lijken, het is echt genade dat er ooit een goed schilderij ontstaat. Ik heb geen opleiding of achtergrond, alleen hoe Jezus mij leidt. Daar ben ik echt dankbaar voor...