Nieuw

Ja het is tijd voor iets nieuws; een nieuwe bril, nieuwe hobby en een nieuwe baan.

De eerste was hard nodig; door een fout bij de lenzenwinkel (" ik heb toch echt een andere sterkte dan u mij geeft' "ja, maar dit staat in de computer' ) zag ik wekenlang alles dubbel of onscherp.

Begon te twijfelen aan mezelf en aan de wereld; misschien ziet iedereen er gewoon zo wazig uit. Maar bij een bevriende opticien bleek het inderdaad niet te kloppen. Ik heb een plus en een min oog (ja, dat doen niet veel mensen me na) en m'n sterkte was ook veranderd. William hielp een montuur uit te kiezen (niet eens roze...) en nu zie ik weer helder. Ben ook nog even terug gegaan naar de lenzendramawinkel (" nee, wat ze u hebben gegeven klopt echt niet" ja, dat had ik wel door...).

En nu ik toch weer scherp zie, ben ik begonnen met autorijlessen. Iets dat ik jaren heb uitgesteld om verschillende redenen waarvan er een is dat ik het best eng vind.

Vanmorgen heb ik mijn eerste les gehad en ik vond het wel leuk. De instructeur is een vriendelijke oude man die me al liet sturen, gas geven en remmen en een paar ongelukken wist te voorkomen. Alle lantaarnpalen staan nog overeind. Dus hopelijk met een aantal maanden heb ik een nieuwe hobby erbij: autorijden.

En een nieuwe baan; ik werkte eerst 2 dagen per week in Amsterdam als Maatschappelijk Werker. Het was erg leuk werk, maar ook erg zwaar. Ik had het idee dat het goed zou zijn als ik wat anders ging doen, dat Jezus me vroeg om met kinderen te gaan werken.

Nou is dat iets waar ik weinig affiniteit of ervaring mee heb, en wat cv-technisch niet echt tactisch is, maar ik heb me ingeschreven bij een uitzendbureau.

Werk nu twee dagen per week bij verschillende kinderdagverblijven; baby- en peutergroepen. En ik vind het nog wel leuk ook. Ik leer alles over flesjes, luiers, slaaptijden, koek en sap tijden en dat van 6 tot 14 baby's tegelijk die allemaal een eigen ritme hebben.

Ook leuk is het namen leren, ik ben ondertussen bij 5 groepen geweest en overal moet ik opnieuw de namen van de kinderen leren. In de ambassadewijk zijn het chinese, joodse, nederlandse, en ondefinieerbare namen. In de schilderswijk was er 1 nederlands kindje en verder een heleboel antiliaanse, turkse en marokkaanse namen waar ik nog nooit van had gehoord. En in een kinderdagverblijf waren er 3 Jayden's, zoals mijn neefje ook bijna heet (Jaydan).

Wel fijn dat ik op de fiets naar m'n werk kan, zo leer ik Den Haag en omgeving ook beter kennen. Wie weet dat ik er ooit nog zelf kan rondrijden met de auto.