Update

Het is alweer maanden geleden dat ik iets heb gepubliceerd op mijn Eigen Stukje Internet, deze blog. Ondertussen gaat het bestwel goed met me.

Van het nare keelamandel avontuur ben ik opgeknapt en mijn gezondheid blijft nu een beetje hetzelfde. Mijn buik houd zich min of meer stabiel, ik ben alleen nog steeds erg snel moe en heb weinig energie.

Gelukkig zijn er een heleboel leuke dingen om mee bezig te zijn en naar uit te kijken. Voor onze bruiloft zijn alle locaties geregeld. En joepie, we hebben nu ook een ceremoniejuf. Ik heb mijn jurk (zooooo mooi....) en William zijn pak (zooooo nieuwschierig.....). We zijn bezig om misschien een huis te gaan kopen in Rijswijk, Zuid-Holland.

William gaat waarschijnlijk binnen een paar weken werken bij een nieuw bedrijf in Den Haag als IT consultant. Ik heb vandaag een sollicitatie gehad om als vrijwilliger voor De Hoop te gaan werken een paar dagdelen in de week. Ik zou dan in een nieuw te openen inloopcentra voor (ex) verslaaden en daklozen werken, en het lijkt me erg leuk. Ervaring opdoen, weer in het werkveld terechtkomen.

Alles gaat dus een beetje z'n gangetje, hoewel het grote veranderingen zijn gaat alles toch dag voor dag. Jezus is overal bij, leid ons, helpt ons, laat ons Zijn genade zien. Ik raak er steeds meer van overtuigt dat tenslotte alles in het leven draait om de juiste keuzes maken in elke situatie. Ik voel me dankzij Hem en William gelukkiger dan ik ooit geweest ben. En hoewel ik denk dat het in dit leven echt niet altijd draait om mijn geluk en gevoel, toch geniet ik erg van wat Jezus geeft.

So, enough about me, how are you?

Ik merk de laatste tijd dat ik vaak niet aan de sociale contacten toekom die ik wel graag zou willen onderhouden. Misschien is het de omschakeling van het vrijgezelle leven naar een relatie hebben. Opeens is er veel minder tijd om afspraken te maken. Misschien hoort het ook wel een beetje bij het leven dat sommige relaties steeds belangrijker worden en dat de 'grote groep vage kennissen' wat afneemt. Soms is dat jammer, maar een nieuwe fase brengt ook afscheid van het een, en verwelkomt het ander.
En ik begin steeds meer te beseffen dat mijn lichamelijke omstandigheden echt een beperking oplevert. Ik kan niet meer alles wat ik vroeger kon. Als ik een treinreis maak ben ik al moe, en dan ben ik nog niet eens op bezoek geweest bij iemand. Tegen de tijd dat ik thuis kom ben ik uitgeput, heb soms een dag nodig om bij te komen. Ik moet er rekening mee houden. Dus als ik al lang niet meer bij je ben langsgeweest, voel je vrij om jezelf bij me uit te nodigen. Breng me alleen wel even op de hoogte ;)