KeelAmandelKnip Update

Nou, het is gebeurd, m'n keelamandelen zijn eruit en in plaats daarvan heb ik een opgezwollen en intens pijnlijke keel. Slikken en praten, een paar van de dingen die nu vrijwel onmogelijk zijn.
Vanmorgen voor ik in het ziekenhusi bed lag in een ernstig eng en open ziekenhuis jasje wat meer weg had van een verkeerd aan elkaar genaaide grand foulart, wilde ik het liefst omkeren naar huis.

Maar William die zo goed was me weg te brengen hield me tegen en dus lag ik 2 uur later ernstig slaperig te wachten op de operatie. Toen ik weer wakker werd kon ik alleen maar zeggen 'pijn' en 'wc', wat de belangrijkste woorden op dat moment. (trouwens; iemand weleens naar de wc gegaan terwijl je op bed ligt?)

Daarna was de rest van de middag afgewisselt slapen, ijswater drinken en ijsjes eten. Ik ben nu nog steeds heel duf, en ook misselijk, dus moet heel rustig aan doen. Het gaat ws ook wel minstens een week duren voor ik ok ben.

Twee andere opmerkelijke dingen vandaag: een immens sacherijnige zuster die ons patienten maar als inbreuk op haar zorgvuldig geplande leventje zag, en een bijzonder mooie opmerking van William die kennismaakte met het idee van de zetpil. "Ik snap niet hoe die er vanonder in gaat, en dan de pijn weghaalt in je keel?!"