Johannes 1

Het evangelie volgens mij....
Of: 'Hoe kerken mensen kunnen leren dingen te verdraaien die God zegt'

"Een van de twee die gehoord hadden wat Johannes zei en Jezus gevolgd waren, was Andreas, de broer van Simon Petrus. Vlak daarna kwam hij zijn broer Simon tegen, en hij zei tegen hem: 'Wij hebben de messsias gevonden' (dat is Christus, de 'gezalfde'), en hij nam hem mee naar Jezus. Jezus keek hem aan en zei: 'Jij bent Simon, de zoon van Johannes, maar voortaan zul je Kefas heten' ( dat is Petrus, 'rots')."

Simon keek Jezus verbaasd en geschrokken aan. 'Meent u dat, rabbi?' (dat betekent; meester). 'Weet U het echt heel zeker, dat U me een andere naam wilt geven?
Mijn ouders hebben het er namelijk heel moeilijk mee als u mij een andere naam wilt geven. Ze hebben de naam Simon met veel zorg uitgekozen om de betekenis; het komt van het hebreeuwse woord 'horen' en ze gaven me deze naam in de hoop dat ik veel over God zou horen tijdens mijn leven. Bovendien heette de beste vriend van mijn vader Simon, en die heeft mijn vader ooit van de dood gered tijdens een heftige storm op het meer van Galilea. Ze waren aan het vissen, en Simon, naar wie ik vernoemd ben, heeft toen zijn eigen leven gegeven om mijn vader te redden. U snapt, dat het nogal gevoelig ligt als ik nu aankondig dat ik geen Simon genoemd wil worden.....'

Jezus overdacht de woorden van Simon/ Kefas en knikte toen langzaam. 'Je hebt gelijk beste jongen, ik was misschien ook een beetje overhaast toen ik je een nieuwe naam gaf. Ik dacht aan de betekenis die Mijn vader aan jouw leven heeft gegeven, en hoe je nieuwe naam profetisch kon dragen in het bouwen aan Mijn koninkrijk. Een nobel doel, dat wel, maar wellicht wat ongevoelig tegenover je omgeving. Weet je wat we doen; we bidden er nog even over en leggen het dan voor aan de farizeeen en schriftgeleerden om hun mening te vragen over een eventuele naamsverandering.'

Simon/Kefas zat die avond een glaasje geitenmelk te drinken aan het meer toen hij wat vrienden tegenkwam. Hij kende ze nog van synagoge-les van voor zijn Bar-Mitswa (dus van kinds af aan) en vertelde hen van zijn ontmoeting met Jezus.
Zijn vrienden vonden het ook een hele verandering, als ze hun beste vriend ineens anders moesten gaan noemen.
'Het zal wel wennen worden hoor', zei Bartholomeus, die stiekem hoopte ooit zelf zijn naam te kunnen veranderen. Ruben, de bedachtzame van het stel, vroeg Simon/ Kefas of er meer mensen waren geweest die hadden gehoord wat Jezus zei. "
'Je moet toch eigenlijk twee of drie getuigen hebben die het ook hebben gehoord, voor je echt kan zeggen dat Jezus dat tegen je gezegd heeft. Nu we het er toch over hebben; weet je zeker dat het Jezus wel was die tegen je sprak? Waren het niet je eigen gedachten, of erger nog; was het niet de duivel die het je influisterde, zodat je groots over jezelf zou gaan denken dat Jezus tegen je sprak, en zodat je je familie pijn zou doen? Hoe weet je zeker dat het Zijn stem was?'

Dat maakte Simon/Kefas wel aan het twijfelen. 'Ik hoorde het toch echt zelf?' dacht hij. 'Ik ken Jezus toch?'
De hele nacht lag hij te woelen op zijn slaapmat, tot hij de volgende ochtend besloot terug te keren naar Jezus.

'Rabbi; ik ben u zeer erkentelijk voor de vriendelijke woorden die u heeft gesproken, en dat u blijkbaar iets ziet in een simpele vissersjongen als ik. Maar mijn omgeving ziet dat niet en ik raak alleen maar in verwarring als u mij een andere naam wilt geven. Daarom zie ik af van het plan om me Kefas te laten noemen. Simon is een mooie naam die mijn hele leven al bij me past en prima geschikt voor wie ik ben.'

Simon stond voor Jezus en had het gevoel zojuist een ongelooflijk groot cadeau te hebben weggegooit. Jezus zweeg.