Lente!

Eindelijk zet de lente door, wat mij de afgelopen dagen heeft gebracht tot een beschouwing van de voor- en nadelen van dit seizoen.

De voordelen zijn uiteraard de temperatuur waar ik op ons balkon heerlijk van kan genieten om sproeten te kweken. De geur van gemaaid gras is een goede tweede voor iedereen die geen hooikoorts heeft. Alle bomen die weer groen worden (inclusief een roze kastanje op ons schoolplein!). Vogels die me wakker fluiten op barbaarse tijden en de kudde eenden die om mysterieuze redenen luidkwakend voor het rioolputje in de goot voor ons huis zitten.
Charming.....
Onbedoeld (wellicht door de licht-cynische kant van mijn karakter die zich opdringt) ben ik bij de nadelen van de lente aangekomen. Ik zal het samenvatten in 1 woord:

Muggen.

Ze zijn er, er maken dat je nachtenlang wakker ligt van het gezoem omdat je niet geprikt wil worden of gewoon omdat het idee dat je geprikt kan worden door zo'n zoemend mormel irritant is. Als ze er niet zijn lig ik wakker om te luisteren of ze misschien toch komen en wanneer dan. Ik slaap niet gerust zonder de kamer af te speuren (en ik heb nogal een kamer...) en ik durf niet meer met ramen open te slapen terwijl het dan veel te warm is om uberhaupt nog te slapen...
Ik heb zo'n stop-het-in-je-stopcontact-snachts-en-je-ruikt-de-hele-volgende-dag-naar-citroen apparaatje wat redelijk goed lijkt te werken. Een andere oplossing (voor de mensen die aantekeningen maken) is oordopjes in doen en proberen te vergeten dat als je muggen niet hoort, het niet betekent dat ze er niet zijn. De oordopjes zijn een twee-in-een oplossing want ze werken ook tegen onze paranoia eenden.

Er is nog een groot voordeel van de lente dat ik nog niet heb genoemd (het beste blijft voor het laatst bewaard) en dat alle muggen-ellende compenseert.
De lente doet me altijd denken aan Israel.
Het land waar ik ben geboren en wat daardoor altijd ergens sluimert in mijn hart, om in de lente weer wakker te worden en me verliefd te laten raken op de mooiste stad ter wereld: Jeruzalem.
De lente herrinnert me aan de geur van Israel als je in Tel Aviv op het vliegveld uitstapt. Het stof, de warmte en de groene heuvels die in de lente bloeien. En dan, na de rit naar de hoofdstad, het uitzicht op de gouden stad als je haar binnen komt. De huizen opgetrokken uit grote blokken zacht geel/roze steen, de heuvels waar de stad zich over uitspreid....geweldig.
Voor iedereen die weet waar ik het over heb of die nieuwsgierig wordt sluit ik af met de hoop die door de joden verspreid over de wereld wordt uitgesproken bij het pesach feest:
"Volgend jaar in Jeruzalem......?"